Ah… culinaire misdaadrecepten. Dan denk je toch spontaan aan arsenicum in een glas champagne, niet? Maar als je wat verder gaat spitten, dan vind je véél meer! In true crime en fictie duiken de meest originele moordwapens op: van een slag op het hoofd met een keihard roggenbrood of met een zak ijs. Dat laatste is wel handig, want het smelt gewoon en elk bewijs verdwijnt. Soms is voeding niet het moordwapen, maar juist het ultieme bewijsmateriaal. Zoals in de zaak van Wendy’s frietjes. De maaginhoud van het slachtoffer loste de moord op: omdat de overledene vlak voor de moord nog de herkenbare frieten met schil van Wendy’s had gegeten, kon de politie de dader feilloos opsporen via de camerabeelden van het fastfoodrestaurant. De link tussen eten en misdaad is eindeloos: van gevangeniswijn en maffiasaus tot het laatste avondmaal van terdoodveroordeelden. Ook de geschiedenis zit vol culinaire misdrijven. Denk aan duizenden jaren oude cold cases die dankzij archeologische forensica zijn opgelost, koninklijke gifmengers, of de recente dioxine- en salmonellacrisis. En nét als je denkt dat je het nu allemaal wel op een rijtje hebt, dan lees je dit in de krant: “In China heeft de rechtbank de verantwoordelijke van een crèche tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld voor de vergiftiging van 247 kinderen. De verantwoordelijke mengde giftige verf onder de maaltijden van de kinderen om het eten er aantrekkelijker te doen uitzien.” Op deze pagina’s ontdek je misdadig lekkere recepten — volledig veilig voor de gezondheid — en unieke weetjes waarmee je jouw tafelgenoten met stomheid slaat.