‘Wel potverhierenginder!’ klinkt plots een luide heldere vrouwenstem die door de gehele gelagzaal galmt. We kijken allemaal verschrikt in haar richting. Het is Mante Vandezande, uitbaatster van de Bioboetiek De Vlierbes en bekend als de “heks” uit het boek Het    Bosduinmysterie . We hadden haar nog niet opgemerkt, maar ze zat er al toen wij de herberg binnenkwamen. ‘Ja sorry hoor,’ verontschuldigt ze zich als ze ziet dat we haar ontdaan aanstaren, ‘het was sterker dan mezelf. Maar dit zal jullie wel interesseren!’ ze wijst met haar vinger naar de krant die open voor haar op haar tafeltje ligt.’ We kijken haar vragend aan. ‘Wel ja, ik heb gehoord waarover jullie het net hadden en ik weet ook van het mysterie dat ondertussen als een lopend vuurtje door Bosduin raast, dat verhaal van het mysterieuze servet achter de gesloten deur.’ ‘Ja, en…’ ‘Wel ik lees hier net in de krant een toch wel ongelooflijk verhaal, maar wel eentje dat jullie onmiddellijk zullen herkennen, luister maar, de titel alleen al: “Mysterieuze klant laat bijzondere tekening achter op servet van restaurant in Poperinge.” Rinkelt er een belletje?’ zegt Mante terwijl ze ons vragend aankijkt. ‘Goed dan, hier het vervolg van het artikel: “In Poperinge vond een restaurantuitbater een tekening toen hij de tafel van een klant afruimde. Op een servet heeft de mysterieuze klant een illustratie gemaakt van het restaurant. ‘Ik zag de man af en toe krabbelen op zijn servet — zegt de uitbater. Pas nadat het koppel vertrokken was, merkte ik de afgewerkte schets op. Met enorm veel oog voor detail had die man een stuk van ons interieur nagetekend.’”

We staan ondertussen aan haar tafeltje over haar schouder mee te lezen. ‘Maar… maar dat zou wel eens dezelfde man kunnen zijn,’ stelt Elias hoofdknikkend vast.’ ‘Best mogelijk,’ zegt Mante, ‘en het beste van al: nadat dit verhaal de nationale pers haalde heeft de kunstenaar zich bekend gemaakt. Zijn naam is Alex Rombouts, zegt jullie dat iets?’ ‘Alex… Rombouts!’ roepen we zowat tegelijk uit. ‘Dat is toch de familienaam van…’