‘Wel, de deur zat er tot kort na de eerste wereldoorlog. In 1920 hebben ze De Postiljon gerenoveerd en de deur gesupprimeerd.’ ‘En waarom hebben ze die deur dan dichtgemetseld, Elias?’ vraagt Jolande, die hem met gefronste wenkbrauwen vragend aankijkt. ‘Tja, dat blijft een goeie vraag, Jolande. Ik heb wel de documenten gezien van de architect die de verbouwingswerken uitgevoerd heeft, maar daar staat natuurlijk de reden voor de verbouwing niet bij vermeld. ‘Er ligt voorzekers een geheime schat!’ zegt Fons, die ons samenzweerderig aankijkt, alsof hij wéét dat er goudklompen verborgen liggen achter de deur.’ ‘Jij mafkees,’ zegt Jolande, ‘een schat, dan hebben ze die wel eerst afgevoerd en bij de bank in een kluisje gestopt voor ze de deur dichttimmerden, niet toch?’ ‘Er werden geheime vergaderingen gehouden van het verzet.’ We kijken alle drie tegelijk in het rond om te zien van waar en van wie die bewering komt. Aan een tafeltje wat verderop zien we Joris De Clerck zitten, de geschorste notaris. Het is een oude man, ver in de zeventig. Ooit was hij iemand die gezag uitstraalde. De vertrouwenspersoon van zowat iedereen in Bosduin, die decennialang huwelijken, erfenissen en dorpsconflicten begeleid heeft met kalme precisie. Nu zit hij daar, ineengedoken, met gekromde rug. Een schaduw van wat hij ooit geweest is. Het Tranquilladossier werd zijn professionele ondergang, maar daar lees je alles over in het boek “ Het Bosduinmysterie ”. ‘Wat bedoel je, Joris,’ vraagt Jolande met een bedeesd stemmetje. ‘Achter die verborgen deur zit een kamertje waar ze Duitse deserteurs, oorlogsvrijwilligers en spionnen verzamelden, om ze met behulp van de passeurs naar Nederland te smokkelen, doorheen de Dodendraad. Ze vergaderden er om te bespreken hoe en wanneer ze veilig mensen door de draad konden brengen. Op het einde van de oorlog stockeerden de Vermeulens, de sigarenmakers uit Loenhout, er hun sigaren die ze tegen woekerprijzen in Nederland verkochten.’ We kijken hem alle drie met open mond aan. ‘En jij weet dat allemaal, Joris?’ ‘Ik had een achternonkel die hier in de Herberg achter de toog stond en die mee in het complot zat.’