2 - Toen ik gisteren na een goeie gin-tonic terug wat bij m’n positieven was, begon ik erover na te denken. Helemaal ongelijk hebben de critici niet. De “stiel” van auteur wordt misschien wel gedegradeerd tot een soort boekenschrijver die zielloze semi-industriële producten aflevert. Wat uiteraard niet kan, is dat AI het boek volledig voor je schrijft, omdat je gewoon een goede prompt ingevoerd hebt in de zin van: “Schrijf een tekst van 200 pagina’s verdeeld in 10 hoofdstukken over een moord in een cinema.” Dan gewoon jouw naam eronder en kassa kassa. Originaliteit, dat is waar alles om draait. En het originele van een boek zit voor mij niet in de tekst — die moet gewoon correct geschreven zijn — maar in het plot, in het verhaal en in de manier waarop de spanningsboog opgebouwd is naar een verrassend slot. Maar als we akkoord zijn dat het extreme voorbeeld dat ik net gegeven heb niet kan, waar zit dan het probleem met het gebruik van AI als hulpje bij het schrijven van een verhaal?

3 - Angst, daar wringt het schoentje! Angst voor het onbekende, verzet tegen technologische vooruitgang die zekerheden ondermijnt. Daar draait het grotendeels om, denk ik. Vergelijk het met dit: een bakker kneedt zijn brooddeeg met een machine en niet meer met de hand zoals in grootmoeders tijd. Is zijn brood daarom minder goed? Moet er een label op: “Dit brood is waarschijnlijk 62% machinaal vervaardigd?” Ik zie het al gebeuren! Na alle bio-producten die de voedingsindustrie ons levert, komt de tijd dat ook boeken een label krijgen: “Dit boek is 100% biologisch geschreven!”Waar gaat dit eindigen? Dat lees je hier dan weer in de volgende aflevering! (goeie cliffhanger, toch?)

4 - Oké, ik wil nu wel eens weten, hoe zo een AI- politie-agentje precies werkt. En aan wie kan ik dat beter vragen dan aan… juist ja, een AI-agentje. Dit is kort samengevat het antwoord. “De detector bekijkt de voorspelbaarheid: Lotte fronst de wenkbrauwen. ‘Dat is vreemd,’ zegt ze. Snap je? Het vervolgzinnetje is voorspelbaar.” Vloeiende zinnen en nette dialogen zijn verdacht. Ook een duidelijke structuur, logische hoofdstukken, heldere cliffhangers, verzorgde dialogen en geen taalfouten scoren hoog bij de detectie. Dat zijn precies de kenmerken die de detectoren vaak als "AI-achtig" beschouwen. En dan komt het toppunt: “Ironisch genoeg kan een ervaren auteur daardoor soms slechter scoren dan een middelmatige schrijver.” Dus: wie z’n best doet — zoals ik — om vlotte teksten te schrijven die taalkundig oké zijn, die krijgt de stempel: “Fake!” Morgen lees je hier hoe ik die AI-beul ga uitdagen en hoe ik ga bewijzen dat hij artificieel dom is!

5 - AI-detectors beoordelen een tekst op basis van een statistische schatting waarbij “perfectie” verdacht is. Maar gelukkig is er nog de bedenking dat AI-detectoren regelmatig fout zitten. Tests tonen aan dat teksten van professionele journalisten en romanschrijvers soms als AI aangeduid worden terwijl ze volledig menselijk geschreven zijn. Omgekeerd kan een volledig AI- gegenereerde tekst soms probleemloos als menselijk door de test komen. Ik ben een beetje in m’n gat gebeten omdat mijn verhaal een veel te hoge AI-score krijgt, daar waar ik deze tool heel legitiem gebruik voor onderzoek en teksttoilettage. Daarom ga ik een partijtje armworstelen met zo een AI-detector. Ik ga deze tekst — 100% biologisch geschreven — even testen bij hetzelfde AI-agentje dat mijn opus de grond inboorde door te beweren dat ik het niet volledig zelf geschreven heb. Best benieuwd wat het resultaat zal zijn.

6 - Zoals aangekondigd in vorige aflevering ga ik een AI-detector uitgedagen. Ik ga de volledige tekst van deze mini-serie die 100% door mezelf geschreven is, testen in dezelfde detector die mij een onterechte AI-score gegeven heeft voor mijn laatste manuscript. Best spannend… Wablief? Dit is mijn score voor deze mini-serie: “53% AI detected.” Ik kan nog enigszins begrijpen dat de quote die ik van Copilot ingelast heb, “ontdekt” is, maar dat is geen 53% van deze tekst! Toppunt van al: als je goed leest op foto, dan zie je een optie om de tekst “te vermenselijken!” Tegen betaling uiteraard. Na een proefperiode — die je moet opzeggen! — hang je vast voor liefst € 50 per maand om je teksten in mensentaal om te zetten. Hoe durven ze eigenlijk! En daar het stopt niet. Een andere AI-detector geeft de optie om “gehumaniseerde teksten te detecteren.” Tegen betaling uiteraard… Weet je wat ik denk? Poenschepperij, dat is die AI- detectie! Helaas zullen uitgevers en andere stakeholders er zich waarschijnlijk door laten beïnvloeden. Conclusie: ik doe gewoon verder zoals ik bezig was: eigen originele scrips maken en AI gebruiken als opzoekinstrument en voor taalcontrole. En mijn idee over AI-detectors? Zelfs intelligente mensen kunnen ook domme dingen zeggen. Nu blijkt dat artificiële Intelligentie even dom kan reageren.