vlaamse cosy crime mysteries

Elf - Ik ben nu 30 pagina’s ver met het manuscript van “Het Bosduinmysterie” en ik heb dringend een lijk nodig . Volgens onderzoek beginnen veel lezers zich vanaf die pagina af te vragen waar het verhaal eigenlijk naartoe gaat. Ze willen bevestiging dat ze een misdaadverhaal lezen en geen stationsromannetje. Ze willen “bloed” zien, voor ze aan pagina 50 zijn! Spoiler : bloeddorstigen moeten niet aan m’n m’n boek beginnen, eens het af zal zijn. Het wordt een cosy crime. De pechvogel gaat gezellig het hoekje om, zonder slachtpartij. Zoek je dat soort sensatie, zet dan gewoon je TV aan en kijk naar het Journaal. Maar een lijk zullen jullie hebben! Echt beloofd, nog voor pagina 50 aangebroken is, gaat iemand eraan!! Geef me nog even de tijd om de gezellige sfeer van Bosduin te beschrijven, met alle intriges en onderhuidse spanningen die uiteindelijk voor een onverwachte ‘twist’ zullen zorgen, die het geheel spannend houden. Toegegeven, soms zet ik je wel op een verkeerd spoor, of misschien ook niet... Zoals bijvoorbeeld deze foto: wat denk je zelf , is Flor Bosmans, de fietsenmaker, de dader van de moord die nog moet gebeuren, ja of neen? Twaalf - Gustaaf Vermeulen (foto onder) oogt als een rustige, gepensioneerde sigarenfabrikant, maar pastoor Cornelis Proost ziet in hem al jaren een potentiële moordenaar . Volgens de Eerwaarde zou Gustaaf destijds de bastaardzoon van zijn vader, Petrus Vermeulen, uit de weg hebben geruimd—vlak vóór Petrus zelf stierf. Een handige timing, want die bastaard zou volgens het testament méér erven dan Gustaaf en zijn broer samen. De pastoor, toen nog een jonge kerel, was getuige bij de opmaak van dat testament. Hij weet precies hoe de vork aan de steel zit. En net nu hij op het punt stond zijn vermoedens te delen met Victor, de journalist van de Kempense Dorpsgazet, verdwijnt hij zelf. Geen spoor, geen briefje, geen uitleg. Ontvoerd? Vermoord? Niemand die het weet. Maar dat de timing verdacht is, daar is iedereen het over eens. Of zoals Jef, het hoofdpersonage in “Het Bosduynmysterie” het droog opmerkt, terwijl hij zijn pet wat achteruit duwt: “Als dat nog toeval is, dan ben ik Chris van de Wijgaert!”

Ga terug naar naar DAG 1