vlaamse cosy crime mysteries

Negen - Het hart van het “Bosduinmysterie” is een oud landhuis dat gebouwd werd in 1890 door Hendrik Vanderweyden, een Antwerpse diamantair. Het huis staat op het Bosduinven dat er gedeeltelijk voor gedempt werd. In dat ven zou een schat gedumpt zijn. Een Kempense sage beweert dat er een vloek op rust. Vanderweyden was de eerste die er ogenschijnlijk het slachtoffer van werd. De vloek zou tot vandaag z’n uitwerking hebben. Of zijn er slimmeriken die de sage als dekmantel gebruiken? Het huis op de foto ziet er verwaarloosd uit. De dorpelingen spraken erover als “het spookslot”. Dat was voordat Gustaaf Vermeulen, de huidige eigenaar, het kasteeltje bijna volledig liet renoveren. Dat “bijna” is een niet onbelangrijk detail in het verhaal, onthoud deze hint maar goed! Er zitten vijf verhaallijnen in het Bosduinmysterie, die het landhuis als setting hebben. Dat levert minstens evenveel verdachten op voor een misdaad, die ogenschijnlijk onoplosbaar is… Maar dan kennen ze onze Jef nog niet, Jef Vandepoele, onze amateurdetective, die in het boek “Halloweenmoord op de camping” bewezen heeft dat hij met zijn kennis van de lokale gemeenschap, de politie kan helpen, op weg naar de ontknoping van het mysterie. Tien - Een misdaadverhaal uitwerken is niet altijd ‘zitten en schrijven’. Het moment komt dat je beseft dat je het té goed wil doen. Plots heb je 400 pagina’s research, met alle mogelijke details over procedures, apparaten en geschiedkundige feiten. Alles moet immers perfect kloppen. Je wil niet gepakt worden op reacties zoals: “Hélaba manneke, dat kàn niet! De postbode rijdt niet meer met een oude Union postfiets, maar met een elektrische! Ni goe bezig hé, schrijverke van m’n voeten! ” Dan zijn er nog de talloze, spannende verhaallijnen, de ene al wat ingewikkelder dan de andere. Die moeten allemaal passen in één geheel. Te veel, veel te veel! De writers block komt binnensluipen , niet bij gebrek aan inspiratie, maar wegens te véél aan inspiratie. Uiteindelijk besef je met pijn in het hart: “kill your babies”, hakken in dat bos, dumpen die trop is te veel! En nu: verder schrijven, nondepotvermiljaar! Maar wat is dat? Wat doet hij daar, de Jef, mijn hoofdpersonage? Terwijl ik zit te wroeten op zijn verhaal, doet meneer ondertussen gewoon een barbecuetje! Pffft, ik denk dat ik zijn brochettes ga laten aanbranden. Voilà, ’t is gebeurd, kijk maar onderaan op de foto!. Hè-hè (just goe).

Ga terug naar DEEL 11 en 12