gezellig thuiskomen op de plaats delict

vlaamse cosy crime mysteries

THE MAKING OF…

Zeven - Ik had het niet écht beseft, maar zelfs met de research voor het schrijven van een detectiveverhaaltje kan je soms nog wat opsteken. Er zit in Het Bosduinmysterie een verhaallijn waarin een “schrikdraad” een rol speelt. Dat is het soort afsluiting dat koeien moet afschrikken. In het verhaal moet iets fout lopen met die draad. Maar ik weet uiteraard niet wat of hoe, want ik ben geen elektrieker. Dus eerst opzoeken: hoe werkt een schrikdraad? Over naar Copilot: “Als je ooit met echte schrikdraad wil spelen in Bosduin: die zit vaak rond de 5.000–10.000 V, maar in korte pulsen met sterk begrensde stroom, precies om niet dodelijk te zijn”. Goed en wat kan er dan fout gaan? “Dodelijk wordt het pas vanaf 30 mA”. Mersiekes Copilot, maar kan het wat specifieker? Ik hoor hem bijna digitaal zuchten voor hij schrijft: “Alles oké bij 5.000–10.000 Volt. Veel volt, bijna geen ampère = pijn maar geen hartstilstand. Wel zorgen voor minder dan 10 mA, energiepulsen van 5-10 J en een energizer die stroom begrenst. Alles buiten die waarden is potentieel dodelijk. (Don’t try this at home!). Hierna ben ik een koffietje gaan drinken en heb beslist om de draad af te breken. Acht - Ze komt terug!!! (Fragment uit Het Bosduinmysterie) “Ik zit nog even te mijmeren en overdenk dat ik Margriet Vermeersch eigenlijk al vele jaren ken. Ze is nu 59, heeft een verzorgd uiterlijk en een warme uitstraling met een rustige flair. Ze is altijd vriendelijk maar met een nerveuze, een onderhuidse spanning die nooit helemaal weggaat. Ze woonde vroeger in Kalmthout, waar ze eerst tewerkgesteld was in de bibliotheek en daarna in een filiaal van een bekende boekenwinkel. Onlangs is ze verhuisd naar Bosduin. Ze wilde een nieuwe start, een plek waar niemand haar verleden kende. Bosduin leek ideaal: kleine gemeenschap, stille streek en een bibliotheek die dringend iemand nodig had. Haar ervaring als bibliothecaresse gaf de doorslag om haar aan te werven. Noëlla, mijn vrouw en ik, hadden net als zij en haar man Koen een stacaravan op camping Noordzeezicht in Lombardsijde ( Halloweenmoord op de camping ). Wij hebben dat vakantiestekje nog, zij niet meer. Daarna zijn we mekaar uit het oog verloren, tot zij hier plots hier in Bosduin aan de balie zat van onze bib.” Als daar geen nieuw avontuur in zit!

HET BOSDUINMYSTERIE

privacy beleid

het verhaal achter het verhaal

vlaamse cosy crime mysteries
gezellig thuiskomen op de plaats delict
cosycrime.be Het huis van Uitgeverij / imprint: Noorderkempen Cosy Crime Press info.contact@cosycrime.be

HET BOSDUINMYSTERIE

THE MAKING OF…

Zeven - Ik had het niet écht beseft, maar zelfs met de research voor het schrijven van een detectiveverhaaltje kan je soms nog wat opsteken. Er zit in Het Bosduinmysterie een verhaallijn waarin een “schrikdraad” een rol speelt. Dat is het soort afsluiting dat koeien moet afschrikken. In het verhaal moet iets fout lopen met die draad. Maar ik weet uiteraard niet wat of hoe, want ik ben geen elektrieker. Dus eerst opzoeken: hoe werkt een schrikdraad? Over naar Copilot: “Als je ooit met echte schrikdraad wil spelen in Bosduin: die zit vaak rond de 5.000–10.000 V, maar in korte pulsen met sterk begrensde stroom, precies om niet dodelijk te zijn”. Goed en wat kan er dan fout gaan? “Dodelijk wordt het pas vanaf 30 mA”. Mersiekes Copilot, maar kan het wat specifieker? Ik hoor hem bijna digitaal zuchten voor hij schrijft: “Alles oké bij 5.000–10.000 Volt. Veel volt, bijna geen ampère = pijn maar geen hartstilstand. Wel zorgen voor minder dan 10 mA, energiepulsen van 5-10 J en een energizer die stroom begrenst. Alles buiten die waarden is potentieel dodelijk. (Don’t try this at home!). Hierna ben ik een koffietje gaan drinken en heb beslist om de draad af te breken. Acht - Ze komt terug!!! (Fragment uit Het Bosduinmysterie) “Ik zit nog even te mijmeren en overdenk dat ik Margriet Vermeersch eigenlijk al vele jaren ken. Ze is nu 59, heeft een verzorgd uiterlijk en een warme uitstraling met een rustige flair. Ze is altijd vriendelijk maar met een nerveuze, een onderhuidse spanning die nooit helemaal weggaat. Ze woonde vroeger in Kalmthout, waar ze eerst tewerkgesteld was in de bibliotheek en daarna in een filiaal van een bekende boekenwinkel. Onlangs is ze verhuisd naar Bosduin. Ze wilde een nieuwe start, een plek waar niemand haar verleden kende. Bosduin leek ideaal: kleine gemeenschap, stille streek en een bibliotheek die dringend iemand nodig had. Haar ervaring als bibliothecaresse gaf de doorslag om haar aan te werven. Noëlla, mijn vrouw en ik, hadden net als zij en haar man Koen een stacaravan op camping Noordzeezicht in Lombardsijde ( Halloweenmoord op de camping ). Wij hebben dat vakantiestekje nog, zij niet meer. Daarna zijn we mekaar uit het oog verloren, tot zij hier plots hier in Bosduin aan de balie zat van onze bib.” Als daar geen nieuw avontuur in zit!
Chris van de Wijgaert
COZY CRIME
HET BOSDUIN- MYSTERIE

het verhaal

achter het verhaal